தையல்காரி ஆண்டி

தையல்காரி ஆண்டி

Wedding season. அண்ணனின் திருமணம். புதிய veshti-shirt set வேண்டும்.

அம்மா சொன்னார்: "சரோஜா ஆண்டி கடை போ. நல்லா தைப்பாங்க."

சரோஜா ஆண்டி. வீட்டு கடை. 40-42 வயது. கணவர் early-ல் போய்விட்டார். ஒரே மகன் Hostel-ல்.

நான் சென்றேன்.

ஒரு சிறிய அறை. Sewing machine. துணிகள். நடுவில் அவள்.

"வா கண்ணு," என்று அழைத்தாள். "என்ன வேணும்?"

"Shirt-veshti set ஆண்டி, wedding-க்கு."

"Material இருக்கா?"

"இல்லை."

"வா, choose பண்ணு," என்று samples காட்டினாள்.

நான் பார்க்கும்போது அவள் என் அருகில் நின்றாள். அவளது mango perfume. அவளது blouse-ல் இருந்து ஒரு clasp loose-ஆ இருந்தது — கவலைப்படவில்லை அவள்.

"இந்த cream color நல்லா இருக்கும்," என்றாள், நெருக்கமாக நின்று.

"சரி ஆண்டி."

"Measurement எடுக்கணும்," என்று tape எடுத்தாள்.

அவள் என் தோளை, நெஞ்சை, இடுப்பை measure பண்ணினாள். Tape அவளது விரல்களோடு என் உடலில் படர்ந்தது. Professional — ஆனால் ஒவ்வொரு measurement-லும் ஒரு கொஞ்சம் கூடுதல் நேரம் தங்கினாள்.

இடுப்பு measure பண்ணும்போது குனிந்தாள். அவளது கூந்தல் என் வயிற்றில் படுவது தெரிந்தது.

"Loose-ஆ வேணுமா, Tight-ஆ?" என்று கேட்டாள், அதே position-ல்.

"Comfortable-ஆ இருந்தா போதும் ஆண்டி," என்று சொன்னேன், குரல் சற்று மாறியது.

அவள் நிமிர்ந்தாள். என்னை பார்த்தாள் — close range-ல்.

"Comfortable-ஆ இருக்கணும்னு சொல்றே," என்றாள், வேற ஒரு tone-ல்.

நான் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

"உள்ளே வா, measurement complete பண்ணணும்," என்று inner room-க்கு அழைத்தாள்.

Inner room — ஒரு cot, mirror, மேலும் சில துணிகள்.

"Shirt-ஐ கழற்று. Body measurement சரியா வேணும்," என்றாள்.

கழற்றினேன். அவள் tape-ஐ எடுத்தாள். என் முதுகில், நெஞ்சில், தோளில் — ஒவ்வொரு measurement-லும் அவளது விரல்கள் நின்று பார்க்கின்றன.

"நீ gym போறியா?" என்று கேட்டாள்.

"போறேன் ஆண்டி."

"தெரியுது," என்றாள், என் bicep-ஐ தொட்டுப் பார்த்தபடி.

நான் mirror-ல் பார்த்தேன் — அவளது expression-ஐ. அது measurement-ன் concentration இல்லை.

"ஆண்டி," என்று அழைத்தேன்.

"ம்?"

"என்னோட measurement மட்டும் எடுக்கிறீங்களா?"

அவள் நிறுத்தினாள். என்னை mirror-ல் பார்த்தாள்.

"நீ என்ன நினைக்கிற?" என்று கேட்டாள்.

"தெரியல."

"தெரியும்," என்று மெல்லாக சொன்னாள்.

அவள் tape கீழே வைத்தாள். என் பின்னே வந்தாள். Mirror-ல் இருவரும் தெரிந்தோம்.

"இந்த வீட்டில் இரண்டு வருஷமா யாரும் என்னை தொட்டதில்ல," என்றாள். "உன்னோட உடல் என் கை-ல படும்போது... வித்தியாசமா feel ஆகுது."

"ஆண்டி," என்று மீண்டும் அழைத்தேன். இந்த முறை மென்மையாக.

அவள் என்னை திரும்பி பார்த்தாள். கண்களில் ஒரு கேள்வி — அனுமதி கேட்கும் கேள்வி.

நான் அவளது கையை எடுத்தேன். என் நெஞ்சில் வைத்தேன்.

"உன் இதயம் வேகமா துடிக்குது," என்றாள்.

"உன்னால தான்," என்று சொன்னேன்.

அவள் என் நெஞ்சில் சாய்ந்தாள். நான் அவளை அணைத்தேன். அவள் ஒரு நிட்பம் — பல வருடங்களாக கட்டி வைத்த ஒரு நிட்பம் — விட்டாள்.

Cot-ல் நாங்கள் சென்றோம். அவளது saree ஒவ்வொரு layer-ஆக விரிந்தது. அவள் என்னை விடவில்லை — கைகள், கால்கள், உடல் — எல்லாவற்றாலும் பிடித்தாள்.

"கண்ணு," என்று என் பெயரை விட என்னை அவளால் மட்டுமே அழைக்கும் வார்த்தையில் அழைத்தாள்.

"சொல்லு."

"இன்னைக்கு wedding measurement மட்டுமல்ல... வேற ஒன்னும் தைக்கப்பட்டது," என்று சிரித்தாள்.

நான் சிரித்தேன். அந்த சிரிப்பில் இரண்டு மனிதர்களின் தனிமை கலைந்தது.