பக்கத்து அறை அழகி

பக்கத்து அறை அழகி

Paying Guest. Chennai T.Nagar. நான் 201 room-ல்.

202-ல் அவள் — ஸ்வேதா. 24 வயது. Private company job. 3 மாதமாக அதே PG.

Morning-ல் bathroom-ல் சந்திப்போம். "Morning" சொல்வோம். Evening-ல் kitchen-ல் சந்திப்போம். "பசிக்குதா?" என்று கேட்பாள்.

நாங்கள் friends ஆனது gradually. Kitchen-ல் சேர்ந்து சமைப்போம். Terrace-ல் பேசுவோம்.

ஒரு வெள்ளிக்கிழமை இரவு. PG owner வெளியே. மற்ற residents weekend போயிருந்தார்கள். நாங்கள் மட்டும்.

"Movie போலாமா?" என்று கேட்டாள்.

"Late-ஆ இருக்கு. நாளை போலாம்."

"அப்போ Room-ல் பார்க்கலாம். என் laptop-ல் OTT இருக்கு."

அவள் room-க்கு சென்றோம். சிறிய அறை. Single bed. Laptop table.

"Bed-ல் உட்காரு," என்றாள். "Chair uncomfortable."

Bed-ல் இருவரும். Laptop-ல் movie. Headphone share பண்ணினோம் — ஒவ்வொரு காதுக்கு ஒரு plug.

அந்த headphone கம்பி இடைவெளி இல்லாமல் நம்மை இணைத்தது.

Movie-ல் romantic scene வந்தது.

"Awkward," என்று சொன்னாள், சிரிக்க முயன்றாள்.

"இல்லை," என்றேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். Screen வெளிச்சத்தில் அவளது கண்கள்.

"ஸ்வேதா," என்று அழைத்தேன்.

"ம்?"

Movie pause பண்ணினேன். Headphone எடுத்தேன். அவளும் எடுத்தாள்.

அமைதி.

"நான் உன்னை..." என்று தொடங்கினேன்.

"தெரியும்," என்றாள் அவள் முடிக்காமலே.

"எனக்கும் தெரியும் நீ..." என்று அவளும் தொடங்கினாள்.

"தெரியும்," என்றேன் நான்.

நாங்கள் சிரித்தோம். பிறகு சிரிப்பு நின்றது.

நான் அவளை நோக்கி திரும்பினேன். அவளும் என்னை நோக்கி. நாங்கள் ஒரே நேரத்தில் நெருங்கினோம்.

முதல் முத்தம் — நீண்ட, ஆழமான முத்தம். Laptop screen-ல் movie ஓடிக்கொண்டிருந்தது. யாரும் பார்க்கவில்லை.

அவள் என் கைகளை பிடித்தாள். தன் இடுப்பில் வைத்தாள். நான் அவளை நெருக்கமாக இழுத்தேன்.

"Room-ல் யாரும் இல்ல," என்று சொன்னாள்.

"தெரியும்," என்றேன்.

அவள் hair clip கழற்றினாள். முடி விரிந்தது. T-shirt கழற்றினாள் — இயல்பாக, கூச்சமில்லாமல். என்னை பார்த்தாள்.

"நீயும்," என்றாள்.

நான் shirt கழற்றினேன்.

Bed-ல் நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் explore பண்ணினோம் — விரல்களால், உதடுகளால், உடலால். அவள் என் முதுகில் நகங்களால் நெடிய கோடுகள் போட்டாள்.

"ஆஹ்..." என்று சப்தம் வந்தது.

"சத்தம்," என்று நான் சொன்னேன்.

"PG-ல் யாரும் இல்ல," என்று சிரித்தாள்.

அந்த இரவு room 202-ல் கழிந்தது. PG-ல் ஒரு புதிய உண்மை தொடங்கியது. Wall மட்டும் தான் இடைவெளி என்று நினைத்தோம் — அதுவும் இல்லாமல் ஆனது.

காலையில் அவள் என் தோளில் தலை வைத்து படுத்திருந்தாள். கண்விழித்தபோது என்னை பார்த்தாள்.

"Good morning," என்றாள்.

"Good morning," என்றேன்.

"Coffee வேணுமா?" என்று கேட்டாள், முன்பு கேட்ட அதே வார்த்தைகள். ஆனால் இப்போது வேறு அர்த்தம்.

"வேணும்," என்றேன்.

அவள் எழுந்தாள். என் shirt போட்டுக்கொண்டாள் — அவளது shirt போல். Kitchen-க்கு சென்றாள்.

நான் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன். Room 201-க்கு திரும்ப தோணவில்லை.