தாத்தா வீட்டில் புதிய உறவு

தாத்தா வீட்டில் புதிய உறவு

ஊர் — Virudhunagar district. கோடை. 45 degree heat.

தாத்தா வீடு. Mango trees. Well. Silence. Chennai noise இல்லை.

நான் Karthik. 24. 10 நாள் vacation.

மூன்றாம் நாள் — அவளை பார்த்தேன்.

Meenakshi. தாத்தா வீட்டு அண்டை வீட்டுக்காரர் மகள். 23 வயது. Degree complete பண்ணி வீட்டில் இருந்தாள்.

"இவன் Chennai Karthik," என்று தாத்தா சொன்னார்.

"Hi," என்றாள். Simple. Direct.

"Hi," என்றேன்.

அவள் beauty different ஆக இருந்தது — city girls-ல் இல்லாத ஒரு naturalness. தங்க நிறம். நீண்ட முடி. Simple sari.

மாலை well-ல் தண்ணீர் இழைக்கும் வேலை அவளுக்கு. நான் ஒரு நாள் help பண்ணினேன்.

"Chennai-ல் well பார்த்ததுண்டா?" என்று சிரித்தாள்.

"இல்லை," என்றேன், நாணமாக.

"நான் சொல்லிக்கொடுக்கிறேன்," என்றாள்.

அவள் என் கைகளை guide பண்ணினாள் — rope, bucket. அவளது கை என் கை மேல். நெருக்கமாக நின்றாள்.

தினமும் evening walk. Village தெரு. Mango grove. நாங்கள் பேசினோம் — Chennai life, village life, dreams.

"Mumbai போகணும்," என்றாள். "Acting try பண்ணணும்."

"நீ screen-ல் நல்லா இருப்ப," என்று honest-ஆக சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "Flattery."

"Honest."

அவள் என்னை பார்த்தாள். வேறு விதமாக.

ஆறாம் நாள். மாட்டு மேடு. Evening. சூரியன் மரங்களுக்கு பின்னே போனது. Orange sky. Wind.

நாங்கள் மட்டும்.

"Karthik," என்று அழைத்தாள்.

"ம்?"

"Chennai-ல் என்ன மாதிரி பெண்கள் இருப்பாங்க?"

"Different."

"என்னை விட better-ஆ?"

"உன்னை மாதிரி இல்லை," என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். கூர்மையாக.

"Karthik, நீ 10 நாளில் போய்விடுவாய்," என்றாள். "ஆனால்..."

"ஆனால்?" என்று கேட்டேன்.

"இந்த 10 நாளில் நான் உன்னை miss பண்ணுவேன்னு தெரியுது," என்றாள்.

நான் அவளுக்கு நோக்கி திரும்பினேன். மாட்டு மேட்டில் அவளருகில் நகர்ந்தேன்.

"Meenakshi," என்று அழைத்தேன்.

"ம்?"

"10 நாள் waste பண்றோமா?" என்று கேட்டேன்.

அவள் சிரிப்பை suppress பண்ணினாள். பிறகு விட்டாள்.

"Village-ல் யாராவது பார்த்தா?" என்று கேட்டாள்.

"யாரும் இல்லை," என்றேன்.

"சரி," என்றாள், என்னை நோக்கி வந்தாள்.

அந்த மாட்டு மேட்டில், orange sunset-ல், அவளது முடி காற்றில் பறக்க — நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் கவ்வினோம். முதல் முத்தம் — sunset background-ல், மாம்பழ மணத்தில்.

அவள் முதல் முறை touch வரும்போது நாணமாக இருந்தாள். நான் மெல்ல பண்ணினேன்.

"Village-ல் இப்படி நடக்கும்னு நம்பல," என்றாள்.

"Real life-ல் நடக்கும்," என்றேன்.

"Chennai-ல் இது possible-ஆ?"

"எங்கும் possible," என்றேன்.

10 நாள் கடந்தது. Chennai கிளம்பும் நாள்.

Meenakshi கண்களில் நீர்.

"Forget பண்ணாதே," என்றாள்.

"ஒரு வாரத்தில் phone பண்றேன். நீ Mumbai போ, நான் support பண்றேன்," என்றேன்.

அவள் சிரித்தாள். "Promise?"

"Promise," என்றேன்.

ஊர் தெரு திரும்பும்போது, மாட்டு மேட்டை பார்த்தேன். அந்த sunset நினைவில் — எப்போதும் இருக்கும்.