கல்லூரி professor-ஓட இரகசியம்

கல்லூரி professor-ஓட இரகசியம்

MBA final year. Marketing department.

Dr. Ramya — Consumer Behavior subject. 34 வயது. PhD, IIM graduate. Unmarried.

Class-ல் அவள் lecture கேட்கும்போது — அவளது confidence, அவளது voice, அவளது gestures — என்னை வேறு ஒரு இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது.

"Vikram, what's your answer?" என்று direct-ஆக call out பண்ணுவாள்.

"Ma'am, consumer decision is emotional first, rational second," என்று சொல்வேன்.

"Good. Elaborate," என்று சொல்லி என் பக்கமே பார்ப்பாள்.

Project submission. Department chamber. Evening 5.

நான் knock பண்ணினேன்.

"Come in."

அவள் table-ல் papers பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். கண்ணாடி அணிந்திருந்தாள். Casual dress — saree இல்லை. Jeans, shirt.

"Project?" என்று கேட்டாள்.

"ஆமா ma'am."

"Sit."

உட்கார்ந்தேன். அவள் project பார்த்தாள். Pen அடித்தாள். Notes எழுதினாள்.

"This section is weak," என்றாள், என்னை பார்த்து.

"Explain பண்றீங்களா?" என்று கேட்டேன்.

"ம்," என்று என் அருகில் வந்தாள். Table ஓரத்தில் உட்கார்ந்தாள். Paper காட்டினாள்.

அவள் perfume. அவளது முடி என் முகத்திற்கு அருகில்.

"இந்த part theoretical மட்டுமே. Real market data வேணும்," என்று சொன்னாள்.

"ஓ, okay ma'am."

அவள் நிமிர்ந்தாள். என்னை பார்த்தாள்.

"Vikram, நீ smart student. But sometimes too safe. Take risks," என்றாள்.

"Project-ல் மட்டும் தானா?" என்று கேட்டேன் — impulse-ஆக.

அவள் ஒரு நொடி pause ஆனாள்.

"What do you mean?" என்று கேட்டாள்.

"Nothing ma'am," என்று திரும்பவும் safe-ஆக போனேன்.

அவள் pen கீழே வைத்தாள்.

"Vikram," என்று வேறு tone-ல் அழைத்தாள்.

"Ma'am?"

"Chamber door-ஐ close பண்ணு."

நான் எழுந்து door close பண்ணினேன். திரும்பி நின்றேன்.

அவள் நின்றிருந்தாள். Glasses கழற்றினாள்.

"Professor இல்லாம பேசலாமா?" என்று கேட்டாள்.

"Ramya-வாக?" என்று கேட்டேன்.

அவள் சிரித்தாள். "ஆமா."

"சரி."

"நீ என்னை... notice பண்றியா?" என்று நேரடியாக கேட்டாள்.

"ஆமா," என்று honest-ஆக சொன்னேன்.

"நானும் உன்னை notice பண்றேன்," என்றாள். "PhD பண்ண students பார்ப்பேன். ஆனால் உன்னை வேறொரு விதமாக பார்க்கிறேன். தவறு என்று தெரியும்."

"தவறு-ஆ?" என்று கேட்டேன்.

"Department rules."

"Rules outside department?" என்று கேட்டேன்.

அவள் table-ல் project papers ஒரு புறம் வைத்தாள். என்னை நோக்கி நடந்து வந்தாள்.

"Vikram," என்று மிக அருகில் சொன்னாள்.

"Ramya," என்று அழைத்தேன் — first time.

அவள் ஒரு நொடி நின்றாள். பிறகு சிரித்தாள். "Good. Risk எடுத்தே."

நான் அவளது கையை எடுத்தேன். அவள் விலக்கவில்லை.

"Department-க்கு வெளியே meet பண்ணலாமா?" என்று கேட்டேன்.

"Saturday. Coffee. My choice of place," என்று சொன்னாள்.

"ஒரே ஒரு coffee-வா?" என்று கேட்டேன்.

அவள் மீண்டும் சிரித்தாள். "பார்க்கலாம்."

அந்த Saturday coffee அல்ல. அவளது apartment-ல் — project review என்ற excuse-ல் — rules department-க்கு வெளியே போயின. Professor-student இல்லாமல், Ramya-Vikram மட்டுமே — இரவு முழுவதும்.

அவளது முடி விரித்தாள். Glasses இல்லாத Ramya. அவளது IIM confidence, அந்த இரவு வேறொரு விதமாக express ஆனது.

"Vikram," என்று மிக மெல்ல சொன்னாள்.

"ம்?"

"Consumer decision is emotional first," என்று என்னுடைய lecture quote பண்ணினாள்.

"And rational second," என்று முடித்தேன்.

"Right now, only emotional," என்றாள், என்னை இழுத்தாள்.