அலுவலக பார்ட்டி இரவு

அலுவலக பார்ட்டி இரவு

Annual party. Hotel rooftop. நம் company-ல் ஆண்டுதோறும் நடக்கும்.

நான் Venkat. 29 வயது. அதே team-ல் Divya. 27 வயது. நாங்கள் நண்பர்கள் — office friend level.

அன்று இரவு Divya வேறொரு Divya ஆக வந்தாள்.

கருப்பு dress. Hair down. Light makeup. Office-ல் எப்போதும் professional-ஆக இருப்பவள், அன்று அந்த கட்டுக்கடங்காமல் இருந்தாள்.

"Venkat! வந்துட்டியா?" என்று கூப்பிட்டாள்.

"வந்தேன்," என்றேன், சாதாரணமாக சொல்ல முயன்றேன்.

Party தொடங்கியது. Music. Drinks. நட்டமாக்கல்.

நான் juice மட்டும் குடித்தேன். Divya இரண்டு glasses wine குடித்தாள். கவலை இல்லை என்று தெரிந்தது.

"Dance பண்ணலாமா?" என்று கேட்டாள்.

"Dance தெரியல," என்றேன்.

"நான் சொல்லிக்கொடுக்கிறேன்," என்று என் கையை பிடித்து இழுத்தாள்.

Dance floor. இசை. நாங்கள் நடுவில்.

அவள் என் கைகளை அவளது இடுப்பில் வைத்தாள். இயல்பாக. கூட்டத்தில் யாரும் கவனிக்கவில்லை.

ஆனால் நான் கவனித்தேன். அவளது சூடு. அவளது மணம். அவளது சிரிப்பு.

"Venkat, நீ ஒரு மாதிரி இருக்க," என்றாள், என் காதருகே.

"எப்படி?"

"Serious-ஆ. ஆனால் கண்கள் நிறைய சொல்லுது."

"என் கண்கள் என்ன சொல்லுது?" என்று கேட்டேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். நேரடியாக.

"என்னை பத்தி நிறைய யோசிக்கிற, ஆனால் சொல்ல பயப்படுற," என்றாள்.

என் நெஞ்சு கனக்கியது.

Party முடிந்தது. நாங்கள் கீழே வந்தோம். Cab book செய்தேன் — அவளுக்கு.

Cab வரும் வரை lobby-ல் காத்திருந்தோம்.

"Venkat," என்று அழைத்தாள்.

"ஆமா?"

"Naan ungalai..." என்று தொடங்கி நிறுத்தினாள்.

"என்ன?" என்று மெல்ல கேட்டேன்.

"Office-ல் சொல்ல முடியாது. ஆனால் இப்போ party mood-ல் சொல்லிடுவேன் — நீ என்னை பார்க்கும் விதம் எனக்கு பிடிக்கும். ரொம்ப பிடிக்கும்."

Cab வந்தது. அவள் ஏறினாள்.

"நாளை office-ல் சந்திப்போம்," என்று சொன்னாள், சன்னல் வழியாக.

Cab கிளம்பியது. நான் நின்றேன் — அவள் சொன்னதை மனசுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுக்கொண்டே.

மறுநாள் office-ல் அவள் வழக்கம்போல் professional. ஆனால் ஒரு வித்தியாசம் — என்னை பார்க்கும்போது, மூலையில் ஒரு புன்னகை.

அந்த புன்னகை மட்டும் போதுமானது.