இரவு ஷிப்ட் கோலிக்கை

இரவு ஷிப்ட் கோலிக்கை

இரவு ஷிப்ட். Office-ல் மூன்றாவது மாடி. AC சத்தம் மட்டுமே.

என் பெயர் கார்த்திக். 26 வயது. நிஷா என் team lead. 30 வயது. திருமணமானவள் — ஆனால் கணவர் வெளிநாட்டில்.

"கார்த்திக், இந்த report இன்னைக்கே submit பண்ணணும்," என்றாள், என் desk-க்கு அருகே வந்து நின்று.

அவள் குனிந்து screen பார்த்தாள். அவளது முடி என் முகத்தில் படுவது தெரிந்தது. Jasmine perfume. கொஞ்சம் sweat. அந்த கலவை என்னை வேறு ஒரு நிலைக்கு அழைத்தது.

"இந்த section correct-ஆ?" என்று கேட்டாள், என் shoulder-ல் கை வைத்து குனிந்தபடியே.

"ஆமா நிஷா," என்றேன். குரல் சாதாரணமாக வர முயன்றேன்.

அவள் நிமிர்ந்தாள். என்னை பார்த்தாள். நெருக்கமாக.

"நீ hot-ஆ feel பண்றியா?" என்று கேட்டாள்.

"AC போயிடுச்சா?"

"இல்லை," என்றாள், குரல் மாறி. "வேற ஒரு heat பத்தி கேக்குறேன்."

என் மனசு புரிந்துகொண்டது. உடல் முன்னமே புரிந்திருந்தது.

"நிஷா..."

"என் கணவர் 8 மாசமா இல்லை," என்றாள், நேரடியாக. "நான் ஒரு பெண். என்னோட தேவைகள் இருக்கு. நீ புரிஞ்சுக்குவியா?"

என் chair திரும்பியது. அவள் முன்னால் நின்றாள். Office குப்பி வெளிச்சத்தில் அவளது கண்கள் பேசின.

"புரியுது," என்று சொன்னேன்.

அவள் மெல்ல என்னை நோக்கி வந்தாள். என் கைகளை பிடித்து எழுப்பினாள்.

"Conference room," என்று மட்டும் சொன்னாள்.

Conference room-ல் blinds இறக்கினாள். Door lock பண்ணினாள். திரும்பி என்னை பார்த்தாள்.

நான் சென்று அவளை நெருங்கினேன். அவள் என்னை எதிர்க்கவில்லை — மாறாக என் சட்டையை பிடித்தாள்.

என் உதடுகள் அவளது கழுத்தில் படுவது தெரிந்தது. அவள் ஒரு மெல்லிய சப்தம் எழுப்பினாள் — கட்டுப்படுத்திய சப்தம்.

"கார்த்திக்..." என்று என் பெயரை மட்டும் சொன்னாள்.

"சொல்லு," என்றேன், அவளது காதில்.

"நான்... நிறைய நாளா..." என்று தடுமாறினாள்.

"தெரியும்," என்று சொன்னேன். "நானும்."

அவள் என்னை உயரத்தில் இழுத்து உதடுகளை சேர்த்தாள். அந்த முத்தம் — முதல் முத்தம் — ஒரு வெடிப்பு போல் இருந்தது. வாரங்களாக கட்டிவைத்த எல்லாமே அதில் இருந்தது.

நான் அவளை table-ல் உட்கார வைத்தேன். அவளது saree border-ஐ மெல்ல விலக்கினேன். அவள் என் தலையை அவள் நெஞ்சில் அழுத்திக்கொண்டாள்.

"மெல்ல," என்றாள்.

"ம்," என்று மட்டும் சொன்னேன்.

அவளது blouse hook-கள் ஒவ்வொன்றாக விரல்கள் கண்டுபிடித்தன. அவள் என் முதுகில் நகங்கள் படர்ந்தன — மெதுவாக, ஆனால் ஆழமாக.

Table-ல் அவள் படுத்துக்கொண்டாள். நான் மேலே. Office file-கள் ஒரு புறம் விழுந்தன. யாரும் கவனிக்கவில்லை.

நான் அவளது இடுப்பில் கை போட்டு அழுத்தினேன். அவள் ஒரு நீண்ட மூச்சை விட்டாள்.

"ஆஹ்... கார்த்திக்..." என்று மெல்ல சொன்னாள்.

"சத்தம் போடாதே," என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னேன்.

அவள் என் வாயை கையால் மூடினாள். "நீயும்," என்று கண்ணை சிமிட்டினாள்.

அடுத்த ஒரு மணி நேரம் conference room-ல் report மட்டுமல்ல, வேறு பல விஷயங்களும் complete ஆயின.

காலை 2 மணி. நாங்கள் desk-ல் திரும்பி உட்கார்ந்திருந்தோம். Report submit ஆனது.

"Report on time," என்றாள், screen பார்த்தபடி.

"எல்லாமே on time," என்றேன்.

அவள் சிரித்தாள் — அந்த சிரிப்பு office-ல் எப்போதும் பார்க்காத சிரிப்பு.

"நாளை?" என்று கேட்டாள்.

"நாளை night shift இருக்கா?"

"இருக்கும்," என்றாள். "நான் arrange பண்றேன்."