திருமண முதல் இரவு
திருமணம் ஆன அன்று இரவு. அவளை முதல் முறை தனிமையில் பார்த்தேன். Bridal dress-ல், Jasmine மாலையுடன். அந்த இரவின் நினைவு என்றும் மறக்கவே முடியாது.
திருமண முதல் இரவு
Arranged marriage. Parents-கள் பேசி fix பண்ணினார்கள்.
Divya. 23 வயது. ஒரே ஒரு முறை பார்த்திருந்தேன் — engagement-ல். அவ்வளவுதான்.
திருமண நாள். Function. Relatives. Chaos.
இரவு 11 மணி. Relatives போனார்கள். நாங்கள் மட்டும்.
Bridal room. Jasmine flowers. Rose petals. Candles.
அவள் உள்ளே இருந்தாள் — bridal silk saree, full jewellery, Jasmine மாலை. என்னை பார்த்தாள்.
நான் நின்றேன். அவளும் நின்றாள். நாங்கள் strangers. ஆனால் இப்போது husband-wife.
"Divya," என்று அழைத்தேன்.
"ம்?" என்று மெல்ல சொன்னாள்.
"Nervous-ஆ இருக்கியா?"
"ஆமா," என்று honest-ஆக சொன்னாள்.
"நானும்," என்றேன்.
அவள் சிரித்தாள். Nervous-ஆக, ஆனால் genuine-ஆக. அந்த சிரிப்பு tension-ஐ உடைத்தது.
"பேசலாமா? முதலில்?" என்று கேட்டேன்.
"சரி," என்றாள்.
Bed-ல் இருவரும் உட்கார்ந்தோம். பேசினோம் — நிறைய நேரம். அவளது family, பிடித்தமான food, கனவுகள்.
"Pradeep, நீ..."
"ம்?"
"Nice-ஆ இருக்க. Thought பண்ணனது வேற மாதிரி."
"என்ன thought பண்ண?"
"Aggressive-ஆ இருப்பேன்னு," என்று சிவந்த முகத்துடன் சொன்னாள்.
"இல்ல," என்றேன். "Divya, நான் உன்னை force பண்ண மாட்டேன். Ready ஆகும்போது சொல்லு."
அவள் என்னை பார்த்தாள். Long time.
"இப்போவே ready," என்றாள் மெல்ல.
நான் அவளை நோக்கி நகர்ந்தேன். அவளது முகத்தை கைகளால் பிடித்தேன். Jasmine-ன் மணம். அவளது கண்கள் மூடின.
உதடுகள் சேர்ந்தன — மெல்ல, கவனமாக, புதிதாக.
முதல் முத்தம். Husband-wife முதல் முத்தம்.
அவள் நடுங்கினாள்.
"பயமா?" என்று கேட்டேன்.
"இல்லை," என்றாள். "வேற மாதிரி feel."
"நல்லா?"
"ரொம்ப நல்லா."
நான் அவளது Jasmine மாலையை கழற்றினேன். Jewellery one by one. அவள் என்னை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.
"Divya," என்று அழைத்தேன்.
"ம்?"
"Beautiful-ஆ இருக்க."
அவள் கண்களில் நீர் வந்தது. "Happy tears," என்றாள்.
அந்த இரவு — candle வெளிச்சத்தில், Jasmine மணத்தில் — நாங்கள் strangers இல்லாமல் ஆனோம். Husband-wife என்ற word-க்கு அர்த்தம் கொடுத்தோம்.
அவளது முதல் முறை. என்னுடையது. நாங்கள் சேர்ந்து கற்றோம் — மெல்ல, love-ஆக, நேர்மையாக.
"Pradeep," என்று இரவு நடுவில் அழைத்தாள்.
"ம்?"
"ஒரே ஒரு விஷயம் சொல்ல?"
"சொல்லு."
"நேசிக்கிறேன்," என்றாள்.
3 மணி நேரம் முன்பு strangers. இப்போது — "நேசிக்கிறேன்."
"நானும்," என்றேன். நிஜமாகவே.
அந்த முதல் இரவு வாழ்நாள் மறக்க முடியாத இரவாக மாறியது.