Love marriage முதல் இரவு
3 வருட காதலுக்கு பிறகு திருமணம். அவளை நான் தெரியும். ஆனால் அன்று இரவு bride-ஆக பார்த்தேன் — மொத்தம் வேறொரு மனிதள்.
Love marriage முதல் இரவு
Anitha. 3 வருட காதல். College-ல் இருந்தே பார்த்தவள். ஆனால் அன்று இரவு — bridal dress-ல் — வேறொரு மனிதளாக தெரிந்தாள்.
Bridal room. அவள் கதவு திறந்தாள்.
Silk saree. Full makeup. Gold jewellery. Jasmine.
நான் ஒரு நொடி நின்று பார்த்தேன்.
"என்ன பார்க்கிற?" என்று சிரித்தாள். அதே Anitha சிரிப்பு. ஆனால் இன்று மேலும் அழகாக.
"3 வருஷமா உன்னை பார்த்திருக்கேன். இன்னைக்கு முதல் முறை பார்க்கிற மாதிரி feel ஆகுது," என்றேன்.
அவள் என்னருகில் வந்தாள். "Romantic dialogue," என்று சிரித்தாள்.
"Honest," என்றேன்.
அவள் என் கழுத்தில் கை போட்டாள். "3 வருஷம் wait பண்ணிட்டோம். இன்னைக்கு?"
"இன்னைக்கு என்ன?" என்று விளையாட்டாக கேட்டேன்.
"கழட்டு," என்று என் shirt-ஐ பிடித்தாள்.
நான் சிரித்தேன். "Impatient-ஆ?"
"3 வருஷம் wait பண்ணினேன். இன்னைக்கு இல்ல," என்றாள்.
நாங்கள் சிரிக்கொண்டே — அதே காதலர்களாக, ஆனால் இன்று husband-wife-ஆக — ஒருவரை ஒருவர் அறிந்தோம்.
அவளது bridal silk ஒவ்வொரு layer-ஆக. அவளது jewellery ஒவ்வொன்றாக.
"Priya," என்று தப்பாக அவளது best friend பெயர் சொன்னேன்.
"WHAT?" என்று கோபமாக பார்த்தாள்.
"Joke. Anitha," என்று சிரித்தேன்.
அவள் என் தலையில் அடித்தாள். பிறகு சிரித்தாள். நாங்கள் இருவரும் சிரித்தோம்.
அந்த சிரிப்பில் — bed-ல் — நாங்கள் first time-ஐ celebrate பண்ணினோம். 3 வருட காத்திருப்பு இரவு ஒன்றில் கரைந்தது.
அவளது சப்தம் — "ஆஹ்... Karthik... finally..." என்று.
"Finally," என்று நான் மீண்டும் சொன்னேன்.
விடிந்தது. நாங்கள் ஒருவர் மற்றவரை பார்த்தோம்.
"Good morning, Mrs. Karthik," என்றேன்.
"Good morning, Mr. Anitha," என்றாள்.
"அது தப்பு," என்றேன்.
"நான் சொன்னது correct," என்றாள், என்னுடையவளாகும் எண்ணத்தில்.
அந்த முதல் காலை — முதல் இரவிற்கு பிறகு — வாழ்க்கையின் மிக அழகான காலையாக இருந்தது.