நண்பன் இல்லாத இரவு

நண்பன் இல்லாத இரவு

என் நண்பன் Rajan — 10 வருட friendship. அவன் மனைவி Shalini. திருமணம் ஆன 2 வருடம்.

Shalini அழகான பெண். ஆனால் Rajan-க்கும் அவளுக்கும் இடையில் ஒரு cold distance இருந்தது — வெளியில் யாருக்கும் தெரியாது.

Rajan 1 வாரம் official tour. Shalini தனியாக.

மூன்றாம் நாள் இரவு phone. "Vishnu, வர முடியுமா? Lonely-ஆ இருக்கு."

சென்றேன்.

அவள் jeans, T-shirt-ல் இருந்தாள். Hair loose. Makeup இல்லை. இயல்பாக — அழகாக.

"வா," என்று அழைத்தாள்.

Wine வைத்திருந்தாள். நாங்கள் குடித்தோம். பேசினோம்.

"Rajan-க்கும் எனக்கும் ஒரு விஷயம் miss ஆகுது," என்றாள்.

"என்ன விஷயம்?"

"Connection. Physical-ஆ மட்டுமில்ல, emotional-ஆவும். நான் இங்கே இருக்கேன், அவர் அங்கே. Same வீட்டில் இருந்தாலும் தூரமா."

"Shalini..." என்றேன்.

"நீ கேக்கிற. அதுதான் different-ஆ இருக்கு Vishnu. நீ Rajan-ஓட friend. ஆனால் என்னை பார்க்கும் விதம் வேற மாதிரி."

"நான் உன்னை பார்க்கும் விதம் தெரியுமா?" என்று கேட்டேன்.

"தெரியும். 2 வருஷமா தெரியும்," என்றாள்.

Wine glass கீழே வைத்தாள். என்னை நோக்கி வந்தாள்.

"Vishnu, நான் ஒரு விஷயம் பண்ண போறேன். நீ வேண்டாம்னா சொல்லு," என்றாள்.

"சொல்லலை," என்றேன்.

அவள் என்னை முத்தமிட்டாள். நான் எதிர்க்கவில்லை.

Rajan என் நண்பன் என்று தெரியும். ஆனால் அந்த நொடி அது மட்டுமே இல்லாமல் இருந்தது.

அந்த இரவு Shalini அவளே இருந்தாள் — யாருடையவள் என்ற கேள்வி இல்லாமல்.

அவளது கைகள் என்னை கவ்வின. என்னுடையவை அவளை. "Vishnu... ஆஹ்..." என்று என் பெயர் அவள் வாயில்.

காலையில் நான் திரும்பினேன்.

"Rajan-கிட்ட?" என்று கேட்டேன்.

"நம்மிடையே மட்டும்," என்றாள்.

"சரி," என்றேன்.

"Vishnu," என்று அழைத்தாள்.

"ம்?"

"நன்றி. ரொம்ப நாளா இப்படி feel பண்ணதில்ல."

நான் போனேன். Rajan-கிட்ட என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் Shalini-யிடம் ஒன்று தெரிந்தது — அந்த ஒரு இரவு, அவள் உண்மையாக வாழ்ந்தாள்.