மாமா வீட்டு மருமகள்

மாமா வீட்டு மருமகள்

நான் Kiran. 24. Engineering முடிந்து Hyderabad job கிடைத்தது. போவதற்கு முன் Erode-ல் உள்ள மாமா வீட்டில் ஒரு வாரம்.

மாமா — அப்பாவின் தம்பி. தினமும் shop-ல் இருப்பார். காலை போவார், இரவு வருவார்.

மாமி — Kavitha. 37 வயது. வீட்டில் மட்டும் இருப்பாள். மகள் Bangalore-ல் degree படிக்கிறாள்.

"Kiran, நீ ரொம்ப உயர்ந்துட்டே," என்று சொன்னாள் மாமி, என்னை மேலும் கீழும் பார்த்தபடி.

"அதுக்கு அம்மா-அப்பா grace-ஐ கொடு மாமி."

"நீ deserving-ஆ இருக்க. Hyderabad-ல நல்லா இரு."

மாமா shop போனதும் வீட்டில் நாங்கள் மட்டும். மாமி சமைப்பாள், நான் laptop-ல் work பண்ணுவேன். பேசுவோம்.

மூன்றாம் நாள். மாமா ஊர் போனார் — ஒரு நாள் relative வீட்டிற்கு.

மாமி மட்டும். நான் மட்டும்.

மாலை அவள் terrace-ல் துணி உதறிக்கொண்டிருந்தாள். நான் உதவினேன்.

"Kiran, நீ இல்லன்னா இந்த வீடு boring-ஆ இருக்கும்," என்றாள்.

"நான் போனதும் lonely-ஆ feel பண்றீங்களா மாமி?"

அவள் என்னை பார்த்தாள். "ஆமா. Lonely-ஆ feel பண்றேன்."

அந்த பார்வை வேறு ஒன்றை சொன்னது.

இரவு dinner-க்கு பிறகு hall-ல் TV. அவள் என் அருகில் உட்கார்ந்தாள் — வழக்கத்திற்கு மாறாக நெருக்கமாக.

"Kiran," என்று அழைத்தாள்.

"மாமி?"

"Maami வேண்டாம். Kavitha சொல்லு."

நான் அவளை பார்த்தேன். "Kavitha," என்று சோதித்தேன்.

அவள் சிரித்தாள். "Good."

TV போனது. Darkness. அவள் அசையவில்லை.

"Kiran, இந்த வீட்டில் ஒரு விஷயம் நடக்கணும்னு ரொம்ப நாளா நினைக்கிறேன்," என்றாள்.

"என்ன விஷயம்?"

"நீ தெரியும்," என்றாள்.

"சொல்லு," என்றேன்.

"நீ சொல்," என்றாள்.

"Kavitha," என்று அழைத்தேன். "நான் உன்னோட கூட ஒரு இரவு கழிக்கணும்."

நீண்ட மௌனம்.

"வா," என்று எழுந்தாள்.

அந்த இரவு bedroom-ல் — மாமி-nephew அல்ல, Kavitha-Kiran மட்டும்.

அவளது saree கழன்றது. அவளது உடல் mature, நிறைவான — என் கைகளில் நடுங்கியது.

"Kiran... slowly..." என்று கேட்டாள்.

"ம்," என்று சொன்னேன், மெல்ல மெல்ல அவளை தொட்டேன்.

"ஆஹ்... இப்படி தொட்டது இல்ல ரொம்ப நாளா..." என்று கண்கள் மூடி சொன்னாள்.

காலையில் மாமா வருவதற்கு முன்னமே நான் hall-ல் படுத்திருந்தேன்.

Kavitha kitchen-ல் காபி வைத்தாள். கொண்டு வந்தாள்.

"Hyderabad போன பிறகு வர மறக்காதே," என்றாள் மெல்ல.

"ஒவ்வொரு மாதமும் வருவேன்," என்றேன்.