கல்லூரி hostel-ல் ஒரு இரவு

கல்லூரி hostel-ல் ஒரு இரவு

Third year. Hostel room 204. Karthik — என் roommate — weekend home போயிருந்தான்.

அன்று இரவு 8 மணி. Door knock.

Preethi. Same class. 21 வயது. Signal processing project help வேண்டும் என்று.

"வா," என்று அழைத்தேன்.

Hostel rules — girls allowed till 9. ஒரு மணி நேரம்.

Table-ல் laptop வைத்தோம். Signal processing தொடங்கினேன்.

அவள் தலை என் தோளருகே குனிந்து screen பார்த்தாள். அவளது hair என் கன்னத்தில் படுவது தெரிந்தது.

"இந்த part புரியல," என்றாள்.

"இங்கே பார்," என்று screen point பண்ணினேன், அவளுக்கு closer சென்று.

9 மணி alarm.

"போகணும்," என்றாள். ஆனால் எழவில்லை.

"Rules," என்றேன்.

"Warden-கிட்ட சொல்ல போறியா?" என்று சிரித்தாள்.

"இல்ல."

"அப்போ ok."

Project close பண்ணினோம். பேசினோம். Time போனது.

10 மணி. 11 மணி.

"இனிமேல் போக முடியல," என்றாள். "Tomorrow morning-ல் போவேன்."

என் இதயம் வேகமாக துடித்தது.

"Roommate இல்ல," என்றேன்.

"தெரியும். அதனால தான் வந்தேன்," என்று நேரடியாக சொன்னாள்.

நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் என்னை.

"Preethi," என்று அழைத்தேன்.

"ம்?"

"நான் உன்னை... ரொம்ப நாளா..."

"நானும்," என்றாள், என்னை interrupt பண்ணி.

Room-ல் அந்த இரவு — project-ஐ மறந்தோம். வேறொரு subject கற்றோம்.

அவளது குரல் — "Mani... ஆஹ்... please..." என்று. நான் நிறுத்தவில்லை.

அவளது கைகள் என் முதுகில். என்னுடையவை அவளது இடுப்பில்.

"First time?" என்று கேட்டேன்.

"உனக்கு?" என்று திரிக்கினாள்.

"என்னிடம் தான் கேட்கிறேன்."

"ம்... ஆமா," என்று சிவந்த முகத்துடன் சொன்னாள்.

"நானும்," என்றேன்.

"Really?" என்று surprised-ஆக பார்த்தாள்.

"Really."

அந்த first time — hostel room-ல், signal processing textbook அருகில், இருவரும் முதல்முறை — அழகாக இருந்தது.

காலை 5 மணி. அவள் எழுந்தாள். Uniform போட்டுக்கொண்டாள்.

"Project submit?" என்று கேட்டாள்.

"Project-ஐ மறந்துட்டேன்," என்றேன்.

அவள் சிரித்தாள். "நாளை library-ல் பண்ணலாம். Library closed-ஆ?"

"Library-ல் roommate இருப்பான்," என்றேன்.

"அப்போ hostel-லயே பண்ணலாம்," என்று கண்ணை சிமிட்டினாள்.