ஆண்டி வீட்டில் மழை இரவு

ஆண்டி வீட்டில் மழை இரவு

Rekha aunty என் அம்மாவின் cousin. 40 வயது. Coimbatore-ல் வாழ்கிறாள். கணவர் early-ல் போனவர். இரண்டு பெண் குழந்தைகள் — hostel-ல்.

நான் Deepak. 24. Job interview-க்காக Coimbatore சென்றேன். Aunty வீட்டில் stay.

Interview அன்று நன்றாக போனது. மாலை திரும்பும்போது கனமழை.

"போகவே வேண்டாம். நாளை காலை போ," என்றாள் aunty.

தங்கினேன்.

Aunty ஒரு warm மனிதள். சமைத்தாள். பேசினாள். என்னை பற்றி கேட்டாள்.

"Deepak, நீ சிறுசா இருந்தப்போ உன்னை பார்த்திருக்கேன். இப்போ பார்க்க வேறேமாதிரி இருக்க," என்றாள்.

"நல்லா மாறினேனா?" என்று சிரித்தேன்.

"நல்லாவே மாறினே," என்றாள், என்னை தலைகீழாக பார்த்தபடி.

அந்த பார்வை — அது aunty-ன் பார்வை இல்லை.

இரவு 11. Aunty bedroom போனாள். நான் hall-ல் cot-ல் படுத்தேன்.

1 மணி. ஒரு சப்தம். "Deepak?" என்று அழைத்தாள்.

எழுந்தேன். Bedroom door-ல் நின்றிருந்தாள். Nightie-ல். கூந்தல் கட்டவில்லை.

"தூக்கம் வரல. பேசலாமா?" என்று கேட்டாள்.

Bedroom-ல் உட்கார்ந்தோம். பேசத் தொடங்கினோம் — வாழ்க்கை பற்றி, தனிமை பற்றி.

"Deepak, நீ என்னை எப்படி பார்க்கிற?" என்று திடீரென்று கேட்டாள்.

"Aunty-ஆக பார்க்கிறேன்."

"மட்டும் தானா?"

நான் honest ஆனேன். "இல்லை."

அவள் என்னருகில் வந்தாள். "நானும்," என்றாள்.

அந்த இரவு மழை ஓய்ந்தது. ஆனால் நாங்கள் நிறுத்தவில்லை.

அவளது முடி என் நெஞ்சில். என் கைகள் அவளது முதுகில். அவள் ஒரு நீண்ட மூச்சு விட்டாள் — "ஆஹ் Deepak..." என்று.

"Aunty," என்றேன்.

"Rekha சொல்லு," என்றாள், கண்கள் மூடி.

"Rekha," என்று சொன்னேன். அந்த பெயர் என் வாயில் தேனாக இருந்தது.

காலை வெளிச்சம். அவள் என் தோளில் தலை வைத்திருந்தாள்.

"Interview result வரும்போது சொல்லு," என்றாள்.

"Result எப்படி வந்தாலும் வருவேன்," என்றேன்.

அவள் சிரித்தாள். "அப்படியா? நான் காத்திருப்பேன்."